Loading...

OPEN REEF - ΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ ΓΙΑ ΕΝΥΔΡΕΙΑ ΥΦΑΛΩΝ

ΘΑΛΑΣΣΙΝΑ ΕΝΥΔΡΕΙΑ, ΚΑΤΑΔΥΣΕΙΣ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ, ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ, ΠΑΡΕΑ !
Τώρα είναι 30 Οκτ 2020, 15:43

Όλοι οι χρόνοι είναι UTC + 2 ώρες




Δημιουργία νέου θέματος Αυτό το θέμα είναι κλειδωμένο, δεν μπορείτε να επεξεργαστείτε δημοσιεύσεις ή να δημοσιεύσετε άλλες απαντήσεις  [ 1 Δημοσίευση ] 
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: ΕΙΔΗ ΚΑΙ ΤΜΗΜΑΤΑ ΥΦΑΛΩΝ
#11861 Δημοσιεύτηκε: 25 Οκτ 2007, 13:25 
Χωρίς σύνδεση
Montipora (2000+)
Montipora (2000+)
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 08 Δεκ 2006, 13:20
Δημοσιεύσεις: 2080
Has thanked: 0 time
Been thanked: 0 time
ΕΙΔΗ ΚΑΙ ΤΜΗΜΑΤΑ ΥΦΑΛΩΝ

Τα κοράλλια οι καταπληκτικοί αυτοί οργανισμοί, ζουν και αναπτύσσονται εδώ και χιλιάδες χρόνια, μόνο σε συγκεκριμένα σημεία του πλανήτη. Με την ζωή και τον θάνατό τους συμβάλλουν στην ανάπτυξη της εκάστοτε περιοχής που κατοικούν, δημιουργώντας σε αρκετές των περιπτώσεων μέχρι και ολόκληρα νησιά. Σε αυτά τα νησιά και στην γύρω θαλάσσια περιοχή αμέτρητες άλλες μορφές ζωής με την σειρά τους θα ζήσουν, θα αναπαραχθούν και θα πεθάνουν, παίρνοντας μέρος στην ίδια την "αλυσίδα" της ζωής.

Τα κοράλλια λοιπόν απαιτούν ιδανικές συνθήκες για την διαιώνισή τους. Αυτές οι συνθήκες επικρατούν μόνο στις θαλάσσιες περιοχές γύρω από τον Ισημερινό. Δηλαδή σε τροπικά κλίματα. Έτσι βλέπουμε διάσπαρτους υφάλους που βρίθουν από ζωή στον Ειρηνικό ωκεανό, στον Ινδικό ωκεανό, στην Καραϊβική, στην Αυστραλία. Οι απόλυτα και σταθερές συνθήκες είναι το Α και το Ω για την ζωή των τροπικών αυτών υφάλων. Και πράγματι η θερμοκρασία, η αλατότητα, και όλα τα ιχνοστοιχεία (Ca, Mg, κλπ.) είναι σταθερά στις θάλασσες αυτές εδώ και αιώνες.

Διαβάζουμε τώρα τελευταία για νεκρώσεις πολλών τροπικών υφάλων, με εκατομμύρια νεκρά κοράλλια και ολόκληρα οικοσυστήματα να είναι στο χείλος της ολοκληρωτικής καταστροφής. Και όλα αυτά επειδή ο άνθρωπος έχει παρέμβει στην ίδια την φύση. Πράγματι, όλη αυτή η καταστροφή μπορεί να οφείλεται μόνο σε μια αύξηση της θερμοκρασίας του νερού κατά μερικούς βαθμούς Κελσίου ή ακόμη γενικότερα στις επιπτώσεις της αύξησης των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα. Αυτά είναι ικανά να εξολοθρέψουν εκατομμύρια οργανισμούς στους τροπικούς υφάλους.

Πως όμως είναι αυτοί οι ύφαλοι? Πως δημιουργήθηκαν? Πόσα είδη υπάρχουν?
Θα μπορούσαμε να χωρίσουμε τους τροπικούς υφάλους σε δυο μεγάλες κατηγορίες, ανάλογα με το που βρίσκονται:

Ηπειρωτικούς υφάλους (σχέδιο 1Α).

Ωκεάνιους υφάλους (σχέδιο 1Β).

Λέγοντας ηπειρωτικοί ύφαλοι, εννοούμε αυτούς τους υφάλους που έχουν δημιουργηθεί κοντά σε ηπειρωτική γη. Στις ακτές π.χ. ενός νησιού, ή ακόμα και μιας ηπείρου (Αυστραλίας).

Αντίθετα ωκεάνιοι ύφαλοι, εννοούμε αυτούς του υφάλους που έχουν δημιουργηθεί στην μέση του πουθενά. Στην μέση ενός τεράστιου ωκεανού. Βέβαια δεν είναι έτσι ακριβώς… Οι ωκεάνιοι ύφαλοι δημιουργήθηκαν είτε στις κορυφές υποθαλάσσιων βουνών είτε στις κορυφές υποθαλάσσιων ενεργών και μη ηφαιστείων. Αυτού του είδους οι ύφαλοι είναι και οι πλέον εντυπωσιακοί, δαμάζοντας τα τεράστια κύματα των ωκεανών απομονωμένοι καθώς είναι.

Η δημιουργία των υφάλων είναι επίσης εντυπωσιακή. Πριν από χιλιάδες χρόνια τα πρώτα κοράλλια πρωτοεμφανίστηκαν στις θάλασσες. Με την πάροδο των ετών τα κατώτερα στρώματα αυτών πεθαίνοντας δημιουργούσαν χώρο για την ανάπτυξη των νέων στα ανώτερα στρώματα. Η όλη διαδικασία τελικά απέφερε τεράστιους όγκους αρχέγονων νεκρών κοραλλιών, στην ουσία βράχια από κοράλλια. Σε πολλές περιπτώσεις δημιουργήθηκαν νησιά με την διαδικασία αυτή. Οι άνεμοι και οι τροπικές καταιγίδες διάβρωσαν τα βράχια και τα πουλιά μετέφεραν σπόρους από διάφορα φυτά και δέντρα. Η βλάστηση που δημιουργήθηκε πάνω στα νησιά, έγινε τόπος κατοικίας για πάρα πολλά ζώα, έντομα και πτηνά. Είναι αυτοί οι επίγειοι παράδεισοι που βλέπουμε στους οδηγούς των τουριστικών πρακτορειών και κάνουμε όνειρα να πάμε και εμείς κάποια μέρα.
Στους ηπειρωτικούς ύφαλους διακρίνουμε πέντε διαφορετικά είδη υφάλων (σχέδιο 1Α).

· Τον παράκτιο ύφαλο.
· Τον επιφανειακό ύφαλο.
· Το κοραλλιογενές νησί.
· Το ηπειρωτικό νησί με παρυφές υφάλου.
· Τον κοραλλιογενή ύφαλο.

Στους ωκεάνιους ύφαλους διακρίνουμε τρία διαφορετικά είδη υφάλων (σχέδιο 1Β).

Τον ύφαλο που δημιουργήθηκε σε υποθαλάσσια ηφαιστιογενής βουνοκορφή, πάνω σε υποθαλάσσιο βουνό Ειρηνικού ωκεανού.

Τον ύφαλο που δημιουργήθηκε σε υποθαλάσσια ηφαιστιογενή βουνοκορφή, πάνω σε υποθαλάσσιο βουνό, σχηματίζοντας νησίδα με ή χωρίς λιμνοθάλασσα.

Τον ύφαλο που δημιουργήθηκε σε υποθαλάσσια βουνοκορφή, πάνω σε υποθαλάσσιο "πάγκο" της Καραϊβικής.

Τα κοράλλια όμως δεν βρίσκονται σε όλα τα σημεία ενός τροπικού ύφαλου. Ανάλογα με το είδος του εκάστοτε κοραλλιού, διαφοροποιούνται και οι συνθήκες που χρειάζεται για να ευδοκιμήσει. Έτσι άλλα χρειάζονται δυνατό φως και εντονότατη ροή, ενώ άλλα λιγότερο φως και λιγότερη ροή.
Αυτό ακριβώς συμβαίνει και στα διάφορα τμήματα ενός κοραλλιογενής υφάλου.

Αναλυτικότερα κάθε κοραλλιογενής ύφαλος μπορεί να έχει ένα ή και περισσότερα από τα παρακάτω τμήματα ή ζώνες (σχέδιο 2).

Παρυφή υφάλου.
Στις παρυφές του υφάλου οι διαχωριστικές γραμμές είναι πολύ λεπτές. Η άμμος και η λάσπη της παραλίας συχνά μπλέκονται με τον καθεαυτό ύφαλο. Το βάθος είναι από μηδέν έως ένα μέτρο. Σε αυτά το τμήμα του υφάλου ευδοκιμούν λίγα είδη κοραλλιών. Δεν υπάρχουν πολλά ρεύματα και το φως του ήλιου είναι εντονότατο. Εδώ τα κοράλλια είναι ιδιαίτερα ανθεκτικά λόγω της ύπαρξης του φαινομένου της πλημμυρίδας και της άμπωτης. Έτσι πολλά κοράλλια μένουν στην κυριολεξία πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας κατά την άμπωτη, στον καυτό ήλιο για πολλές ώρες. Και όμως αντέχουν!

Επιφανειακός ύφαλος.
Ενδιάμεσα σε μια λιμνοθάλασσα στον τροπικό ύφαλο πολλές φορές υψώνονται διάφορα σημεία που στο ανώτατο όριό τους μπορούμε να βρούμε αρκετά είδη κοραλλιών. Το βάθος κυμαίνεται μεταξύ μισού και τριών μέτρων. Τα ρεύματα σε αυτό το τμήμα του υφάλου είναι μέτρια και το φως έντονο. Η άμπωτη επίσης μπορεί να αφήσει απροστάτευτο στον ατμοσφαιρικό αέρα μέρος των κοραλλιών.

Λιμνοθάλασσα.
Οι λιμνοθάλασσες και ειδικότερα αυτές που σχηματίζονται σε κοραλλιογενής νησίδα, είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακές. Το βάθος τους κυμαίνεται μεταξύ τριών και τριάντα μέτρων. Μέσα στις λιμνοθάλασσες αυτές μπορούν να υπάρχουν διάσπαρτοι επιφανειακοί ύφαλοι. Πολλές φορές μάλιστα σε μεγάλες λιμνοθάλασσες οι επιφανειακοί ύφαλοι μπορεί να είναι εκατοντάδες. Οι λιμνοθάλασσες μπορεί είτε να είναι εντελώς αποκομμένες από τον ωκεανό είτε σε ορισμένα σημεία να υπάρχουν ανοιχτές προσβάσεις. Έτσι η ροή του νερού διαφέρει από σημείο σε σημείο. Ο πυθμένας της λιμνοθάλασσας μπορεί να είναι βραχώδης ή αμμώδης. Και στις δυο περιπτώσεις θα βρούμε διαφορετικά είδη κοραλλιών. Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις που ακόμα και πάνω στην άμμο υπήρχαν τεράστια κοράλλια με μεγάλη ανάπτυξη.

Πίσω τμήμα ύφαλου.
Το πίσω τμήμα ενός υφάλου είναι προφανές ότι η δυναμική του κύματος είναι σχετικά μικρή. Το έντονο κύμα έρχεται αποδυναμωμένο σε αυτό το τμήμα του υφάλου. Το βάθος κυμαίνεται μεταξύ 0 και δέκα μέτρων. Τα κοράλλια που θα ευδοκιμήσουν σε αυτό το τμήμα έχουν πολύ καλή ανάπτυξη και υπάρχουν διαφορετικά είδη από ύφαλο σε ύφαλο.

Κεφαλή υφάλου.
Στην κεφαλή του υφάλου κύριο λόγο έχει η έντονη κινητικότητα του νερού, αποτέλεσμα του σφοδρού κυματισμού. Το βάθος του νερού κυμαίνεται από μηδέν έως δυο μέτρα. Πολλές φορές τα κοράλλια που ευδοκιμούν σε αυτό το τμήμα του ύφαλου, μένουν για ώρες εκτός νερού με την έλευση της άμπωτης. Με τόσες "αντίξοες" συνθήκες είναι πραγματικά θαυμαστό το πώς καταφέρνουν τα κοράλλια όχι μόνο να επιζούν αλλά και να αναπτύσσονται. Αν τα κοράλλια δεν κατάφερναν να επιβιώσουν, η coralline άλγη θα κατάκλυζε όλη την κεφαλή του υφάλου.

Ανώτατο εξωτερικό τμήμα υφάλου.
Το βάθος στο ανώτατο εξωτερικό τμήμα του υφάλου κυμαίνεται μεταξύ μηδέν έως 18 μέτρα. Η γωνία κλίσης του βυθού προς τα κατώτερα τμήματα, μπορεί να είναι μικρή έως και εντελώς κατακόρυφη. Τα κύματα είναι πολύ έντονα όπως επίσης και η ένταση του φωτός ειδικά στις κορυφές. Σε αυτά τα σημεία μπορούν να υπάρχουν διαφόρων ειδών κοράλλια, τα οποία όμως αντέχουν τις δυσμενείς αυτές συνθήκες.

Κατώτατο εξωτερικό τμήμα υφάλου.
Το βάθος στο κατώτατο εξωτερικό τμήμα του υφάλου κυμαίνεται μεταξύ δεκαοκτώ έως ενενήντα μέτρων. Σε αυτό το τμήμα του υφάλου δεν υπάρχουν παρά ελάχιστα είδη κοραλλιών, τα οποία μάλιστα δεν είναι φωτοσυνθετικά, αλλά τρέφονται με φυτοπλαγκτόν – ζωοπλαγκτόν. Η θερμοκρασία μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ είκοσι έξι έως είκοσι εννέα βαθμών Κελσίου, ανάλογα με το βάθος.


Σημ. Τα σχέδια είναι εμπνευσμένα από το βιβλίο Natural Reef Aquariums του John Tullock.


Δεν έχετε τα απαραίτητα δικαιώματα για να δείτε τα συνημμένα αρχεία σε αυτή την δημοσίευση.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση ανά  
Δημιουργία νέου θέματος Αυτό το θέμα είναι κλειδωμένο, δεν μπορείτε να επεξεργαστείτε δημοσιεύσεις ή να δημοσιεύσετε άλλες απαντήσεις  [ 1 Δημοσίευση ] 

Όλοι οι χρόνοι είναι UTC + 2 ώρες


Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Μετάβαση σε:  
cron

TapaTalk Enabled


Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group

Ελληνική μετάφραση από το phpbbgr.com